Öyle sıkıcı ki günler bi taraftan, bi taraftan başka şeyler...

Pucca gibi günlük yaşadığım şeyleri yazabilmek isterdim o kadar renksiz geliyor ki hayatım...düşününce...Mesela kız regly olmuyor aylarca olduğunda da hobareyyyy... diye seviniyor falan çok sempatik geliyor bana.Roboroachtaki saf kardeş Ruby'e benzetiyorum bazen onu...

Bir hafta önce sanat müziği konserine gittim resim heykel müzesinde konserin içinde divan edebiyatı sohbeti de vardı.Konuşan Hayati İnanç Bey idi, bence gerçek bir beyefendi kendisi...

Oldum olası divan edebiyatını severim bizim insanımızın kendi tarihine kendi gerçeklerine kendi kültürüne ilgisizliği de beni oldum olası sinir eder.Neden anlaşılmıyor ve okunmuyor divan şiiri sebeb zor olması kelime öğrenmek gerektirmesi çalışma gerektirmesi.Bildiğim kadarıyla İngilizler de şu anda okuduklarında Shakespeare okuduklarında anlyamıyorlarmış ama anlamak için sözlükle okuyorlarmış.Sonuçta dil canlı bir varlık değişiyor.Her dil değişiyor.Dil ve söylemle ilgili yazılmış şeyleri okumaya bayılıyorum, o kadar ilgi çekici bir konu ki...

Ankaranın her yerinden bombalar çıkıyor.Ne hikmetse...Bizim ülkemizde niye polisiye gelişmedi hala anlayamıyorum bu kadar çok olayın suçun olduğu bir yerde o da herhalde yazmayı sevmememizden...Herkesin evinde bi miktar zula bomba varmış da haberimiz yokmuş iyi ki ergenekon diye bişey çıktı da zulalar çıktı meydana ... Bu arada er- gene- kork diyorum çünkü kolay kolay bitecek bişey değil gibi...

En azından basit bişey değil çok daha kompleks bence...