Hayat devam ediyor tüm karmaşıklığı çapraşıklığı tezatlığı ve her şeye rağmen güzelliğiyle.Acıtsa da zaman zaman yaksa da yüreğimizi hayat devam ediyor.Öyle yorgun ve üzgün hissediyorum ki kendimi neredeyse en sevdiğim yazmaktan bile vazgeçecekmiş gibi hissettim.Hayal kırıklığı böyle bi şey galiba.Hep şöyle düşünmüşümdür hayal kırıklığı yaşayan bunu haketmiştir.Haketmeyen birinden bir şeyler ya da iyilik ummuştur, beklentiye girmiştir.Beklentiye giren mi suçludur yoksa beklenilen olup da bunu bilmeyen mi? Tabi ki mantıklı olan beklentiye giren suçludur. Ama gerçekte hiç de öyle olmuyor insan kendisini aptal yerine konmuş aldatılmış aşağılanmış hissediyor.Bu kadar üzülmüş insanın yağtığı en büyük hata da kendini suçlamak niye ben böyle yaptım, şöyle yapsaydım olmazdı belki.Benim aptallığım falan...
Bugünlerde şiirler yazıyorum o havadayım...
Sitemkarım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder